Przeciwdziałanie korupcji

Przeciwdziałanie korupcji

  • Co to jest korupcja?
  • Polityka antykorupcyjna GBPiZS
  • Antykorupcja w praktyce -publikacje
  • Ważniejsze linki

Co to jest korupcja?

1.Co nazywamy korupcją?
Powszechnie mówimy, że to łapówkarstwo, czyli przekupstwo. W rzeczywistości jest to bardziej złożony proceder. Może być to zawłaszczenie majątku publicznego, na przykład powieszenie na ścianie prywatnego domu drogocennego obrazu z publicznego muzeum. Albo jeżdżenie służbowym samochodem na prywatne wakacje. Lekarz, który każe sobie zapłacić za przyjęcie pacjenta do szpitala. Urzędnik, który czeka na prezent w zamian za szybsze rozpatrzenie sprawy. Kierowca starego samochodu, który proponuje w stacji diagnostycznej, że dodatkowo zapłaci za pozytywny przegląd samochodu, choć ten jest niesprawny. Poseł, który domaga się zmiany przepisów ustawy, tak by były one korzystne dla firmy, w której jest pracownikiem, albo członkiem rady nadzorczej. Dyrektor przedsiębiorstwa, który zatrudnia swoich krewniaków poza przyjętymi procedurami (uprawia nepotyzm). Albo poseł, który "wstawia" się (czyli uprawia kumoterstwo) za swoimi przyjaciółmi. Ktoś może chcieć uzyskać dodatkową korzyść z tego powodu, iż bank udzieli nam kredytu na wyjątkowych warunkach, albo prezes spółdzielni mieszkaniowej spowoduje, że kupimy mieszkanie na preferencyjnych warunkach. Nasza firma może starać się o dotację, zamówienie publiczne, czy komercyjne, żeby je zdobyć staramy się nieformalnie dotrzeć do informacji, jakie oferty złożyli inni oferenci, żeby dać lepsze warunki - korupcja występuje, więc także w sferze życia gospodarczego.

„Zawsze wtedy, gdy ktoś wykorzystuje swoją funkcję lub pozycję by zaspokoić czyjeś oczekiwania, a w zamian za to otrzymuje jakieś nienależne korzyści, mamy do czynienia z korupcją. W szczególności dotyczy to funkcjonariuszy publicznych i osób zawiadujących środkami publicznymi”.

2.Konsekwencje karne korupcji.
Kodeks Postępowania Karnego mówi, że każdy, kto dowie się o popełnieniu przestępstwa korupcji, ma społeczny obowiązek zawiadomienia prokuratora lub policję. Dla instytucji państwowych i samorządowych jest to obowiązek prawny.

Korupcja jest przestępstwem ściganym z urzędu i podlega karze. Kara dotyczy zarówno osoby oferującej, jak i przyjmującej korzyść majątkową lub osobistą. W zależności od wagi przestępstwa karą może być grzywna, ograniczenie wolności, a nawet pozbawienie wolności do lat 12. Sąd może także orzec tzw. środek karny w postaci: pozbawienia praw publicznych, zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, podania wyroku do publicznej wiadomości czy wreszcie świadczenia pieniężnego na określony cel społeczny. Sąd może również orzec przepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa oraz korzyści (lub ich równowartości), jakie sprawca osiągnął, choćby pośrednio z przestępstwa korupcyjnego.

W ramach przepisów Kodeksu Karnego wymienionych jest kilka rodzajów nagannych zachowań podlegających karze: przyjęcie obietnicy lub korzyści majątkowej

  • przyjęcie obietnicy lub korzyści osobistej
  • żądanie korzyści osobistej lub majątkowej

Przyjęcie obietnicy lub korzyści może dotyczyć osoby sprzedajnej, albo każdej innej - przez nią wskazanej. Nie ważne, więc czy proceder ten realizowany jest osobiście, czy z pomocą pośredników – w każdym przypadku jest to przestępstwem.

Istnieje możliwość uniknięcia kary przez osobę, która dała łapówkę Przepisy przewidują, iż sprawca tego przestępstwa nie podlega karze, jeżeli okaże tzw. „czynny żal” – tzn., jeśli dający łapówkę ujawni organom ścigania wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organy te same wykryją popełnienie przestępstwa.
Zgłoszenia takiego należy dokonać osobiście na policji lub w prokuraturze w formie pisemnej poświadczonej własnoręcznym podpisem.

Kodeks Karny mówi - Nie podlega karze sprawca przestępstwa ..., jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte przez osobę pełniącą funkcję publiczną, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.

Za co jaka kara?

Kary za przestępstwa korupcyjne określone zostały w Art.228-231 oraz Art.250a i Art.296a-b Kodeksu Karnego

Art. 228.
§ 1. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową
lub osobistą albo jej obietnicę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 3. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową
lub osobistą albo jej obietnicę za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4. Karze określonej w § 3 podlega także ten, kto, w związku z pełnieniem funkcji
publicznej, uzależnia wykonanie czynności służbowej od otrzymania korzyści
majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy lub takiej korzyści żąda.
§ 5. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową
znacznej wartości albo jej obietnicę, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
§ 6. Karom określonym w § 1-5 podlega odpowiednio także ten, kto, w związku z
pełnieniem funkcji publicznej w państwie obcym lub w organizacji międzynarodowej,
przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę lub takiej korzyści żąda, albo uzależnia wykonanie czynności służbowej od jej otrzymania.
Art. 229.
§ 1. Kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie
pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa, aby skłonić osobę pełniącą
funkcję publiczną do naruszenia przepisów prawa lub udziela albo obiecuje udzielić takiej osobie korzyści majątkowej lub osobistej za naruszenie przepisów prawa, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4. Kto osobie pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
§ 5. Karom określonym w § 1-4 podlega odpowiednio także ten, kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w państwie obcym lub w organizacji międzynarodowej, w związku z pełnieniem tej funkcji.
§ 6. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego, w § 1-5, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte przez osobę pełniącą funkcję publiczną, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.
Art., 230.·§ 1. Kto, powołując się na wpływy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi albo wywołując przekonanie innej osoby lub utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu takich wpływów, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 230a.
§ 1. Kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 3. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w § 1 albo, w § 2 jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.
Art. 231.
§ 1. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa nieumyślnie i wyrządza istotną
szkodę, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności
do lat 2.
§ 4. Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona czynu zabronionego określonego w art. 228
Art. 250a.
§ 1. Kto, będąc uprawniony do głosowania, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo takiej korzyści żąda za głosowanie w określony sposób, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto udziela korzyści majątkowej lub osobistej osobie
uprawnionej do głosowania, aby skłonić ją do głosowania w określony sposób
lub za głosowanie w określony sposób.
§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 4. Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w § 1 albo w § 3 w związku z § 1 zawiadomił organ powołany do ścigania o fakcie przestępstwa i okolicznościach jego popełnienia, zanim organ ten o nich się dowiedział, sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może odstąpić od jej wymierzenia.
Art. 296a.
§ 1. Kto, pełniąc funkcję kierowniczą w jednostce organizacyjnej wykonującej
działalność gospodarczą lub mając, z racji zajmowanego stanowiska lub pełnionej
funkcji, istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością
takiej jednostki, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę w zamian za zachowanie mogące wyrządzić tej jednostce szkodę majątkową
albo za czyn nieuczciwej konkurencji lub za niedopuszczalną czynność
preferencyjną na rzecz nabywcy lub odbiorcy towaru, usługi lub świadczenia,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto w wypadkach określonych w § 1 udziela albo
obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej.
§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 4. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 wyrządza znaczną szkodę majątkową,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 5. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w § 2 albo w § 3 w
związku, z § 2, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały
przyjęte, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw
i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.
Art. 296b. ·§, 1. Kto, organizując profesjonalne zawody sportowe lub w nich uczestnicząc, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę w zamian za nieuczciwe zachowanie, mogące mieć wpływ na wynik tych zawodów, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto w wypadkach określonych w § 1 udziela albo
obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej.
§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 4. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w § 2 albo w § 3 w
związku, z § 2, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały
przyjęte, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw
i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten
o nim się dowiedział.

Polityka antykorupcyjna GBPiZS

Szczegółowe zasady postepowania w zakresie przeciwdziałania korupcji w bibliotece określa „Polityka przeciwdziałania korupcji w Głównej Bibliotece Pracy i Zabezpieczenia Społecznego w latach 2014-2019” oraz „Procedury przeciwdziałania korupcji i nadużyciom w Głównej Bibliotece Pracy i Zabezpieczenia Społecznego” wprowadzone w życie Zarządzeniem Dyrektora Nr 55/2015 z dnia 28.12.2015 r.

Podstawowym celem polityki przeciwdziałania korupcji w Głównej Bibliotece Pracy
i Zabezpieczenia Społecznego zwanej dalej Biblioteką jest zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia zjawisk korupcyjnych w codziennej pracy Biblioteki. Cel ten jest realizowany jest poprzez:
a) bieżącą analizę we wszystkich procesach potencjalnych źródeł zagrożeń korupcyjnych, wyspecyfikowanie tych zagrożeń, określenie miejsc ich potencjalnego wystąpienia oraz pracowników narażonych na te zagrożenia, przeprowadzenie analizy ryzyka wystąpienia zagrożenia,
b) określenie środków zaradczych eliminujących lub zmniejszających ryzyko wystąpienia zagrożenia i wpisanie ich w istniejące procedury realizowane
w Bibliotece w ramach systemu kontroli zarządczej,
c) opracowanie i wdrożenie polityki antykorupcyjnej,
d) wprowadzenie do praktyki działania biblioteki Kodeksu Etyki Zawodowej, traktowanego w kategoriach wewnętrznego prawa pracy,
e) realizację w systemie ciągłych działań zmierzających do zwiększenia świadomości pracowników,
f) szkolenie w zakresie podejmowanych działań w systemie oraz roli pracowników w eliminowaniu zagrożeń korupcyjnych obejmujące wszystkich pracowników Biblioteki.

Antykorupcja w praktyce - publikacje

Najmniej skorumpowane kraje na świecie.

W tych państwach łapówki to sporadyczny precedens. Korupcja w sektorze publicznym wciąż stanowi spory problem - tak głosi opublikowany w środę raport Transparency International. W których państwach stanowi ona jednak najmniejszy kłopot?

W raporcie za 2016 rok na temat postrzegania korupcji na świecie, pozarządowa organizacja Transparency International sklasyfikowała pod względem poziomu korupcji 176 państw w skali od 0 (najwyższy poziom korupcji) do 100 punktów (najniższy).
Żaden kraj nie otrzymał maksymalnej liczby punktów, za to ponad dwie trzecie badanych państw i terytoriów na świecie uzyskało wyniki poniżej 50 punktów, co wskazuje na poważne problemy z korupcją na świecie. Które kraje z łapówkarstwem radzą sobie najlepiej?
Miejsce 10. – Australia
Liczba punktów: 79
Korupcja w tym kraju nie jest powszechnym zjawiskiem.
Miejsce 9. – Niemcy, Luksemburg, Wielka Brytania
Liczba punktów: 81
Drugi raz rzędu Niemcy, Luksemburg i Wielka Brytania zajęły ex aequo 10. miejsce.
Miejsce 8. – Kanada
Liczba punktów: 82
W porównaniu w zeszłorocznym zestawieniem Kanada straciła jeden punkt.
Miejsce 7. – Holandia
Liczba punktów: 83
Od ubiegłego roku Holandia zaliczyła spadek o trzy pozycje. Może pochwalić się sprawnym aparatem antykorupcyjnym, silnymi fundamentami niezależnego sądownictwa oraz kulturą społeczną nietolerującą przekupstwa.
Miejsce 6. – Singapur
Liczba punktów: 84
W Singapurze poziom korupcji jest niewysoki. W jednym z najbogatszych krajów na świecie za korupcję wśród urzędników nałożona jest surowa kara. Nawet grozi kara śmierci.
Miejsce 5. – Norwegia
Liczba punktów: 85
Norwegia od wielu lat jest krajem o niewielkim wskaźniku korupcji. Zdobyła dwa punkty mniej niż w roku poprzednim.
Miejsce 4. – Szwajcaria
Liczba punktów: 86

1. Rządowego Programu Przeciwdziałania Korupcji na lata 2014–2019 - plik do pobrania
2. Przewidywane zagrożenia korupcyjne w Polsce. – plik do pobrania
3. Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników. – plik do pobrania
4. Poradnik antykorupcyjny dla urzędników. – plik do pobrania
5. Poradnik antykorupcyjny dla przedsiębiorców. – plik do pobrania
6. Mapa korupcji. – plik do pobrania
7. Rekomendacje postępowań antykorupcyjnych przy stosowaniu procedury udzielania zamówień publicznych. – plik do pobrania
8. Przeciwdziałanie korupcji w praktyce. – plik do pobrania

Wszelkie informacje na temat działań o charakterze korupcyjnym dotyczące pracowników Głównej Biblioteki Pracy i Zabezpieczenia Społecznego w Warszawie można przesyłać pocztą na adres:

Główna Biblioteka Pracy i Zabezpieczenia Społecznego w Warszawie
ul. Limanowskiego 23
02-943 Warszawa
z dopiskiem "Antykorupcja"
lub pocztą elektroniczną na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Ważniejsze linki
Zapraszamy do zapoznania się z informacjami zawartymi na stronach internetowych:

www.antykorupcja.gov.pl
www.cba.gov.pl
www.abw.gov.pl
www.ec.europa.eu
www.policja.pl

Free live stats and visitor counter for Joomla, Wordpress, Drupal, Magento and Prestashop

Poprzedni tydzień: 1
Bieżący miesiąc: 1
Poprzedni miesiąc: 3
Ogółem: 3415